حضرت على عليه السّلام فرمود: « ... هر كار با ارزش و داراى اهميّتى، بدون ياد و نام خدا آغاز گردد به سر انجام نمى رسد ».

 ياد خداوند بزرگ در تمام كارها، گفتار و سخن هاي انسان اثر دارد. فراموشي خدا و یاد او در زندگي نتيجه منفى دارد. بر اين اساس، امام  على عليه السّلام ما را سفارش به ذكر نام الله در هر كارى نموده است.  روشن است، منظور از بردن نام خدا و آغاز هر كارى به نام او، فقط گفتن؛ "بسم الله الرّحمن الرّحيم" نيست، بلكه هدف اين است كه خداوند در تمام کارها و اعمال انسان حضور فعّل و پر رنگی داشته باشد، به اين جهت در اين روايت(1) بر خلاف روايت هاي مشابه، به جاى «لَمْ يُبْدَأْ يعني؛ آغاز و شروع» جمله ی «لَمْ يُذْكَرْ يعني؛ یاد آوردن »(2) آمده است. به اين دليل نه تنها در شروع و ابتدای هر کار، بلكه در ادامه و همراه هر كار هم ياد و ذكر خدا لازم است.

 

1. « ... كُلُّ اَمْر ذى بال لَمْ يُبْدَأْ فيهِ اسْمُ اللهِ فَهُوَ اَبْتَرُ  يعني؛ ... هر كار - با ارزش و داراى اهميّتى - بدون ياد و نام خدا آغاز گردد به سر انجام نمى رسد ».  بحار الانوار، جلد 73، صفحه 305 و جلد 89، صفحه 242.

2. « ... كُلُّ اَمْر ذى بال لَمْ يُذْكَرْ فيهِ اسْمُ اللهِ فَهُوَ اَبْتَرُ  يعني؛ ... هر كار - با ارزش و داراى اهميّتى - بدون ياد آوردن نام خدا باشد به سر انجام نمى رسد ».  جامع الصغير، جلد 2، صفحه 277، حديث 6284.